وقتى از تو از من سؤال ميكنند بگو من نزديكم و نياوردن كلمه « قال » نيز مزيد عنايت را مىرساند . 4 - كلام را مؤكد نموده « بانّ » كه محققا من اجابت ميكنم . 5 - عبادى صفت عبد است كه دلالت واضح دارد بر ثبوت قرب و دوام آن . 6 - فليستجيبوا لى فعل مضارع و براى دوام فعل و تجدد آرند و چنين مىرساند كه هر وقت خدا را بخوانيد اجابت مينمايد . 7 - مقيد نموده اجابت را به زمان خواندن و دعا كردن بقوله إِذا دَعانِ يعنى هر وقت بنده من مرا بخواند اجابت ميكنم او را اين جمله دلالت واضح دارد كه دعا كردن و اجابت نمودن حق تعالى مشروط به شرطى و مقيد بزمانى و مكانى و شخص معينى نيست هر كس كه از طريق بندگى و عبوديت خدا را بخواند دعاى وى مقرون باجابت است . پس اين هفت نكته در آيه اهميت در دعا و عموم اجابت را مىرساند . « پايان » راجع بدعاء و طلب كردن حوائج ممكن است سؤالاتى پيش آيد 1 - دليل بر مشروعيت دعا چيست . 2 - چه حكمت و فائده بر دعا مرتب ميگردد . 3 - آنچه قلم تقدير بر آن جارى گشته واقع خواهد شد و قضاى الهى تغييرپذير نيست پس دعا كردن و طلب نمودن لغو و بىفائده است 4 - وعده خدايى تخلف ندارد كه فرموده ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ پس علت چيست كه در بسيارى اوقات در دعاء اثر اجابت پديد نميگردد . 5 - آنچه واقع شده و مىشود خواه موافق ميل انسان باشد يا نباشد از روى حكمت و نظام عالم و مصلحت خصوصى انجام ميگيرد بلكه آنچه قلم تقدير بر آن جارى گرديده و در لوح محفوظ ثبت شده واقع است و تخلف پذير نميباشد پس معقول نيست كه ما مأمور گرديم كه بر خلاف آنچه حكمت بر آن جارى شده كه بالاخره بر ضرر خودمان تمام مىشود از روى نفهميدگى و ندانستگى از خدا بطلبيم .